Cellcast

Sposób w jaki prowadzimy komunikację mobilną jest trudny. Z jednej strony mamy do użycia telefony komórkowe, dzięki którym możemy prowadzić rozmowy 1:1, a z drugiej strony oprogramowanie dodatkowe typu komunikatory, które pozwalają prowadzić komunikację 1:n (mikroblogi, serwisy społecznościowe) czy n:n (czaty) w czasie rzeczywistym. Pisanie na klawiaturze komórki nigdy nie będzie wystarczająco szybkie. Dlatego powinno się połączyć możliwości rozmowy głosowej z możliwościami komunikatorów. W tym celu komórki powinny umożliwiać łatwiejszą rozmowę z wieloma osobami naraz.

Kolejna sprawa to opóźnienie odbioru. Jest to cecha, która sprawia, że wiadomość wysłana mejlem, czy komunikatorem dotrze do odbiorcy kiedy stanie się dostępny. Na tej samej zasadzie można by dostarczać nagrania głosowe.

Połączenie opóźnienia odbioru i możliwość broadcastu dałaby możliwość komunikacji w pełni w czasie rzeczywistym, z dala od komputerów, w dowolnej sytuacji życiowej od podróży, po wyjście na miasto czy spotkania biznesowego, albo w pracy.

W efekcie powstałaby nowa forma przekazu. Podcasty nie przyjęły się w Polsce. Dzięki takiej formie komunikacji, bardziej prywatnej, mogłaby rozwinąć się nowa forma podcastu nagrywana przez komórkę. Byłaby to bardzo dynamiczna i żywa forma nagrań, nagrywana w momencie wydarzenia, na żywo, a nie jako forma retrospekcyjna.

Kolejnym ważnym wykorzystaniem takiego rozwiązania byłoby wsparcie ruchów obywatelskich i społecznościowych. Dzięki możliwości bieżącego streamowania nagrania (albo video) na serwer, osoba nagrywająca, nawet jeżeli zostanie pozbawiona komórki, to jej nagranie zostanie zapisane na serwerze i będzie dostępne według ustawień prywatności albo jej, jej znajomym, albo wszystkim.

Pozwoli to na bieżące relacjonowanie wydarzeń na świecie.

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License